Image

Studenten verzinnen creatieve oplossingen fietsparkeren Zuidas

160 studenten van de Minor Creativiteit en Innovatie zijn de afgelopen weken bezig geweest met het vinden van creatieve oplossingen voor het toekomstige tekort aan fietsparkeerplekken in Zuidas. Sean en Brigitte vertellen hieronder over hun ervaringen.
Sean Sioni is 22 jaar oud en studeert Commerciële Economie aan de Hogeschool van Amsterdam. 

Dag Sean, je bent nu inmiddels twee weken bezig om een creatieve oplossing te vinden voor de uitdaging rondom fietsparkeren in Zuidas. Lukt dat een beetje?

Ik denk van wel, hoewel het natuurlijk even wachten is hoe de jury daar over denkt. Gisteren heeft mijn groep drie potentiële oplossingen voorgelegd aan Dienst Zuidas, hiervan hebben we er gezamenlijk eentje gekozen als onze oplossing. Wij gaan inzetten op het verticaal stallen van de fietsen om ruimte te besparen, maar de gebruiker toch een parkeerplek dicht bij het station aan te kunnen bieden.

Was het moeilijk om tot deze oplossingen te komen?

Nou, makkelijk zou ik het niet willen noemen, maar de opdracht op zich is duidelijk. Wel is het zo dat wij als studenten hier in een korte tijd nagenoeg zelfstandig met een oplossing moeten komen. We worden heel erg vrijgelaten, maar dat vind ik eerlijk gezegd wel prettig. Dat was precies de reden waarom ik voor deze Minor heb gekozen, zodat ik mijn creativiteit op een project kon loslaten.

Jij kende Zuidas al van te voren. Is je beeld van het gebied veranderd door dit project?

Ja, zeker. Ik ben hier voor dit project alleen geweest als reiziger. Verder dan het station ben ik eigenlijk nooit gekomen. Ik heb er nooit zo bij stil gestaan wat er allemaal komt kijken bij het indelen van zo’n druk gebied waar mensen wonen, werken en doorheen reizen. Uit de presentatie van Tim van Dienst Zuidas kreeg ik de indruk dat het hier goed integraal georganiseerd is. Er is veel contact met de bedrijven, bewoners en de vervoerders.  

Heb je, naast over Zuidas, nog iets anders geleerd van dit project?

In dit project ben ik de leider van mijn groepje, dat is een nieuwe ervaring voor me. Het blijft natuurlijk teamwork, maar ik bepaal wel de koers binnen de groep. Ik merk dat zo’n aansturende functie mij wel ligt.  

Begin je al competitief te worden? Je neemt het namelijk op tegen 18 andere groepen.

Winnen is niet het belangrijkste, op dit moment gaat al onze aandacht uit naar het komen tot een goed uitgewerkte oplossing. Maar natuurlijk, mochten we winnen dan is dat mooi meegenomen. Vooral omdat we dan de kans krijgen om onze oplossing verder uit te werken. Over een aantal jaar mijn eigen oplossing in Zuidas zien staan, dat lijkt me heel vet.  





Brigitte Elzinga is 22 jaar oud en studeert Small Business Retail Management aan Hogeschool Windesheim in Almere.

Dag Brigitte, vanwaar de keuze voor de Minor Creativiteit en Innovatie aan de HvA in plaats van een Minor in Almere?

Deze Minor sprak me ontzettend aan omdat je de kans krijgt om voor een echte opdrachtgever te werken. Hoewel we ook praktische opdrachten krijgen bij mijn studie   is een groot gedeelte theorie. In deze minor kan ik mijn creativiteit kwijt en leer ik out-of-the-box te denken. 

Was je als Almeerse al bekend met Zuidas of was het nieuw terrein voor je?  

Ik was er eerlijk gezegd nog nooit geweest! Toen we een rondleiding kregen in Zuidas was ik erg onder de indruk van het gebied. Ontzettend mooie gebouwen en dito omgeving. Het komt op me over als een plek met veel werkgelegenheid en bedrijvigheid.  

Vond je het lastig om oplossingen te verzinnen voor een gebied wat je tot voor kort niet kende?

Ik moet zeggen dat de opdracht voor mij pas echt begon te leven toen we de rondleiding kregen. Daarvoor hadden we natuurlijk al een omschrijving van het project van onze docent gekregen, maar pas toen ik in Zuidas was kreeg ik allemaal ideeën. Ik denk ook dat dit toen pas gebeurde omdat ik me op dat moment realiseerde dat dit   een echte opdracht is, waar mensen echt iets kunnen hebben aan mijn input. Aan de ene kant leer ik er heel veel van, maar ik heb nu ook de kans om Dienst Zuidas te helpen. Een win-win situatie. 

Je zegt dat je er veel van leert, mag ik je vragen wat je tot nu toe van dit project geleerd hebt?

Omdat er in het gebied weinig ruimte is wordt je gedwongen om creatief na te denken. Je kan geen traditionele oplossing aandragen, want daar is simpelweg geen plek voor. Ook leer je om onder tijdsdruk te werken, aangezien dit project maar drie weken duurt. We zijn hier elke dag op school mee bezig en spreken daarnaast ook nog af om dingen af te stemmen. 

De eindstreep van het project nadert, begin je al zenuwachtig te worden?

Zenuwachtig ben ik niet, of in ieder geval nog niet. We werken er hard aan en geloven dat we een mooi resultaat kunnen leveren. Het zou mooi zijn als we zouden winnen, maar voor mij is het belangrijk dat we in ieder geval door de voorselectie komen en het project mogen presenteren aan de jury.