Image

Geslaagde Interreligieuze Dialoog derdeklassers

Donderdag 21 november kwamen 135 leerlingen van de Joodse scholengemeenschap Maimonides, de reformatorische scholengemeenschap Jacobus Fruytier uit Apeldoorn en het Marcanti College bij elkaar in het kader van de Dialoogdag. In verschillende workshops leren de scholieren over elkaars religie en cultuur. ‘Ik vind het echt fascinerend om te zien hoeveel verschillende gebruiken iedereen heeft, een heleboel dingen wist ik niet!’
Rond 13.00 uur komen de leerlingen per school binnen, waardoor de voorheen rustige zaal in buurtcentrum de Horizon verandert in een onstuimige ruimte waar druk gepraat wordt door de derdeklassers. Wel blijven ze strikt bij hun eigen schoolgenoten, waarbij elke school een eigen muur geclaimd heeft om tegen aan te staan. Deze onwennige houding hadden de organisatoren, studenten van de Minor Levensbeschouwing van de HvA, al voorzien. Tijd voor een ijsbreker! Elke scholier krijgt een briefje met zes vragen, zoals ‘Geloof je in God?,’Doe je aan sport?’ en ‘Weet je al wat je later wilt worden?’. Deze vragen stellen ze aan iemand van een andere school. Zodra een scholier zes keer het antwoord ‘ja’ heeft is het spel afgelopen en wordt hij of zij uitgeroepen tot winnaar. Zodra het startsignaal luidt sprinten de scholieren fanatiek op hun leeftijdsgenootjes af. Zo fanatiek zelfs, dat het spel binnen drie minuten afgelopen is! Nu het introductiegedeelte van de dag is afgelopen is het tijd voor de scholieren om op weg te gaan naar de workshops. 

Bij de workshop eten bespreken de scholieren hun eetgewoontes en favoriete gerechten. Allemaal hebben zij een recept meegenomen  van een gerecht dat zij vaak of graag eten. Shakshouka, kip met Batbot, boerenkool met worst en roti gevuld met dahl. De variatie in keukens is net zo groot als de variatie in de groep. Maar er zijn ook veel overeenkomsten. De meeste scholieren eten samen met hun familie, vinden dat eten een belangrijke rol in hun leven inneemt en mogen geen varkensvlees eten. ‘Maar waarom mag de persoon tegenover je geen varkensvlees eten?’ vraagt een student aan een scholiere van de Jacobus Fruytier.’Hij eet halal en dan mag je geen varkensvlees eten. Bij ander vlees moet het dier op een bepaalde manier geslacht zijn, anders mogen ze het ook niet eten.’ Een leerling van het Marcanti College vult aan ‘Ook joodse mensen mogen geen varkensvlees eten, daarnaast moeten ze koosjer  eten en dat is best ingewikkeld.’ De student vraagt of hij het begrip koosjer kan uitleggen. ‘Er werd mij uitgelegd dat je dan alleen zoogdieren mag  eten die herkauwen en gespleten hoeven hebben.’ 

Beneden vindt een quiz plaats met vragen over religie en Nederland. Verdeeld in zes groepen gaan de scholieren de strijd met elkaar aan om de quiz te winnen. Dat is echter zo makkelijk nog niet. De vragen zijn pittig en zoals bleek uit de officieuze deelname van een aantal volwassenen aan de zijlijn, ook moeilijk voor mensen wiens schooljaren al lang achter hun liggen. De volledige naam van Rembrandt kennen ze wel en Jeruzalem herkennen ze ook meteen als de stad die belangrijk is voor zowel christenen, moslims als joden.  Het rangschikken van de vier wereldreligies is lastiger. ‘Islam is de oudste!’ zegt een jongen.  ‘Nee, het christendom!’ aldus een andere scholier. Een meisje schudt haar hoofd en zegt: ’Ik weet zeker dat het joodse geloof de oudste is’. Een foto van de watersnoodramp in Zeeland levert verbaasde blikken op, maar door een iets te enthousiaste kreet van een leerling van het Maimonides ‘Dat is de watersnoodramp in Zeeland in 1953!’ gaan alle groepen er vandoor met de punten, plus het bonuspunt voor het jaartal.     

In de workshop tekenen kunnen de creatievelingen helemaal hun ei kwijt. Op de doeken mogen zij dingen tekenen die voor hen belangrijk zijn. Op bijna alle doeken is er wel een verwijzing naar familie te vinden, een indicatie dat het gezinsleven een prominente plek inneemt in hun leven. Ook Israëlische, Turkse, Marokkaanse en Surinaamse vlaggen zie je veel. ‘Ik ben pas twee keer in Suriname geweest, op vakantie, maar het is wel een belangrijk land voor mij. Mijn ouders en opa's en oma’s komen ervandaan. Als ik klaar ben met school zou ik daar graag stage lopen of een tijdje werken’, aldus een meisje van het Marcanti College. Naast vlaggen en religieuze symbolen pronken er ook veel bloemetjes en peacetekens op de doeken. ‘Dat fleurt de boel een beetje op.’

Bovenin het buurtcentrum vindt de workshop ‘In gesprek’ plaats. Voor deze workshop hebben alle  leerlingen een voorwerp van huis meegenomen dat belangrijk is in hun cultuur of religie. Over dit voorwerp gaan ze in gesprek met hun medescholieren. Een aantal voorwerpen hebben veel indruk gemaakt op de scholieren. Zo zijn ze geïntrigeerd door de jad die een joodse scholier heeft meegenomen. ‘Een jad is een zilveren bladwijzer met een handje die wij gebruiken om de Thora te lezen. Voor ons is de Thora heilig en we raken hem daarom liever niet aan. Zo krijg je geen vieze plekken er in.’ Een meisje van het Marcanti college heeft een instrument meegenomen dat het meeste wegheeft van een sambabal. De geschiedenis achter het instrument is echter absoluut niet zo vrolijk als de klanken die er uit komen. ‘Tijdens de slavernij gebruikte slaven dit om te communiceren tussen de plantages zonder dat de slavenhouders wisten waar ze het over hadden.’

Na de vier workshoprondes was het alweer tijd voor de afsluiting. Onder de bezielende leiding van de studenten wordt er een spelletje ‘naar de streep’ gespeeld. De studenten stellen een vraag en als de scholieren het daar mee eens zijn lopen zij naar de streep. Uit de reacties op de vragen bleek hoeveel deze scholieren van zeer verschillende achtergronden met elkaar gemeen hadden. Ze houden allemaal van muziek, kunnen niet zonder internet en familie is erg belangrijk voor ze. Ook liepen veruit de meeste scholieren naar voren op de vraag ‘Had je voor deze dag vooroordelen die helemaal niet bleken te kloppen?’ en ‘Heb je vandaag iets geleerd over een ander geloof?’.  Na dit spel is de dag echt tot een einde gekomen. Met een goodiebag van stadsdeel West gaan zij op weg naar de bus. Terwijl een scholiere van het Jacobus Fruytier richting de uitgang loopt zegt ze tegen een van de studenten  ‘Ik vond het echt fascinerend om te zien hoeveel verschillende gebruiken iedereen heeft, een heleboel dingen wist ik niet!’. 

Bekijk hieronder een fotoverslag van de dag. 


Het begin is nog wat onwennig.


De ijsbreeker maakt de groep wat losser.


Recepten en eetgewoontes bespreken.


Vele gerechten werden besproken.


Hersenkrakers bij de quiz.


Tijd voor een welverdiende pauze.





De creatieve sessie.


Een creatie van de scholieren.


In gesprek over belangrijke culturele en religieuze voorwerpen. 


Zoals dit boek over de Islam en een voorwerp waarmee er tijdens
de slavernij gecommuniceerd werd.


Het spel 'naar de streep' brengt de danser in de scholieren naar voren.



Dat was het dan alweer!