Hi Jip! Zou je jezelf willen introduceren?
Ja, ik ben Jip Romunde, ik ben 24 jaar. Ik doe de opleiding Social Work aan de HvA, en zit nu in mijn tweede jaar. Vorig jaar heb ik stage bij het project JongGras Sportbuddy’s gelopen.
Het project raakte aan mijn interesses en de doelgroep [nieuwkomers] vond ik heel leuk! Dat beviel zo erg dat ik dit jaar dacht: Nou, we gaan voor het tweede jaar bij Academie van de Stad aan de slag, dit keer bij Jong Voor Elkaar!
Leuk! Vertel een over je stage vorig jaar bij JongGras Sportbuddy’s Amsterdam?
Als stagiair werd je gekoppeld aan een maatje en gaat die helpen bij het vinden van een sportclub. Het doel was om diegene zo snel mogelijk daar aan het sporten te zetten. Verder hebben we community-activiteiten gedaan die heel erg bevielen. Daar kon je zien dat er super veel samenhorigheid was en dat iedereen lekker met elkaar aan de slag was. De verbinding die je daar zag, die vond ik echt heel mooi. Verder hebben we nog wekelijkse intervisies gehad waar coaches en de stagebegeleiders elkaar helpen.
Is dat ook een reden waarom je dit jaar met Jong Voor Elkaar weer voor zo’n soort stageproject bij ons hebt gekozen?
Ja, eigenlijk wel, omdat je ook verplicht wordt om wat meer op de voorgrond te treden. Dat waren dingen waar ik daarvoor altijd een beetje moeite mee had. De stage van vorig jaar heeft daarbij heel erg geholpen.
Wat goed! Wat was jouw connectie vorig jaar met de deelnemers?
Het zijn jongeren die veel hebben meegemaakt en die misschien nog wat meer nog op zichzelf zijn. Mensen denken bij eenzaamheid vaak aan ouderen, terwijl ik denk dat jonge nieuwkomers dat ook erg kunnen ervaren. Wat ik bij deelnemers vorig jaar heb meegemaakt, is dat zij weer helemaal opleefden door het samenkomen en samen sporten. Dat vond ik heel mooi! En verder ook hoe iemand steeds meer open wordt hoe langer je in zo’n proces samen zit. Je kan echt een goede connectie opbouwen met iemand. Dat vond ik heel waardevol! Zo heb ik een Oekraïense jongen gecoacht. Hij was aan het begin een beetje stil en keek een beetje de kat uit de boom. Nu hebben we eigenlijk nog steeds wekelijks contact. Dan sturen we een appje om in te checken: ‘Hoe gaat het hiermee, hoe gaat het daarmee?’ Als hij op vakantie is geweest, stuurt hij een leuke foto en ik doe hetzelfde. Ja, dan zie je echt wat voor impact je op iemand hebt.
Mooi! En wat hoop je te leren dit jaar nog meer te leren bij het project Jong Voor Elkaar?
Nou ja, meer het persoonlijke ook denk ik. De een-op-eenbegeleiding, maar ook nog steeds wel wat meer op de voorgrond treden en in groepsverband wat meer van me laten horen.
Dat was te gek om te zien!”
Vind je het jammer dat je niet meer gaat sporten tijdens je stage dit jaar?
Nee, want dit is weer iets heel anders. En je leert minder als je elk jaar hetzelfde doet. Ik kan zo nog steeds mensen helpen, en dan vind ik dat alsnog hartstikke leuk. Dan ga ik lekker in mijn vrije tijd sporten.
Ja, snap ik. Misschien kunnen we nog community activiteiten rondom sport organiseren. Dat is natuurlijk altijd leuk!
Precies! Ik heb gezien hoe erg het kan helpen in zo’n groep, als je niet te veel met elkaar hoeft te praten. Als je samen gaat sporten, dan vallen alle barrières – bijvoorbeeld rondom taal of cultuur – gewoon helemaal weg. Dat was te gek om te zien! Nu doen we het op een andere manier dan via sport, en dat is ook helemaal prima. Zolang ik mensen kan helpen vind ik het fijn.
Meer weten over het project Jong Voor Elkaar?
Neem contact op met Pjotr, de projectcoördinator!
