Van deelnemer naar coach: Nadine’s groei binnen Student Life Coach Refugees!

Hi Nadine, zou je jezelf willen voorstellen voor de mensen die je nog niet kennen? 

Ja, ik ben Nadine, ik kom uit Sudan. Ik woon nu 2 jaar en 4 maanden in Nederland en ik heb in Sudan geneeskunde gestudeerd, daarnaast heb ik nog heel veel hobby’s!

Vorig jaar ben je deelnemer geweest in ons project Student Life Coach Refugees, hoe heb je destijds het project ontdekt?

Ik heb in het begin een uitnodiging gekregen van mijn klantbegeleider en ik dacht dit is echt een mooie kans. Het is iets anders, geen taalcoach, maar iets nieuws, dus ik was benieuwd wat het idee van het programma was. Dus ik heb me aangemeld, en toen heb ik een studentcoach gekregen. 

Waarom had je het gevoel dat dit project anders was dan andere projecten?

Ik heb wat onderzoek gedaan, en zag dat het door studenten werd gedaan. Ik wilde graag praten met leeftijdsgenoten. Daardoor werd ik benieuwd. Ik sprak toen niet goed Nederlands, het was aan het begin van mijn Nederlands cursus, ik was enthousiast om mijn Nederlands te verbeteren.

Hoe heeft het coachtraject je uiteindelijk geholpen? 

Het belangrijkste voor mij was dat ik zelfvertrouwen kreeg om Nederlands te praten. Daarvoor was ik altijd bang om iets te zeggen, maar met mijn coach was het altijd comfortabel. Ik voelde dat ik hier fouten kon maken en alles kon proberen te zeggen. Hierdoor werd ik iedere week zelfverzekerder! 

Ze hielp me verder ook met andere dingen, bijvoorbeeld met hobby’s en activiteiten. Dat was ook heel mooi. We hebben samen sieraden gemaakt en we zijn naar een dansgroep voor vrouwen gegaan. Het was echt gezellig!

Wat leuk! Nu je als deelnemer hebt meegedaan, wat zou je zeggen dat het project toevoegt voor nieuwkomers wat er op andere plekken misschien mist? 

Het is een veilige sfeer, en het is gezelliger met mensen van dezelfde leeftijd. Het is makkelijker om te praten over verschillende onderwerpen, maar ook over het verschil in culturen. Dat gaat heel makkelijk. 

De coaches zijn ook heel flexibel. We kunnen samen alles doen, naar het museum, naar de gym of naar het buurthuis. Het is niet alleen voor de taal, maar ook om de stad te leren kennen en de cultuur goed te begrijpen!

Dit jaar ben je coach in ons project geworden. Waarom vond je het belangrijk om dat te doen en had je daar interesse in?

Ik wou graag iets anders doen, en zie dit project anders dan wat andere organisaties doen. Ik dacht misschien kan ik hier ook coach worden, want ik hou echt van andere mensen helpen. Ik dacht, ik heb een ander verhaal en een andere achtergrond dus misschien kan dit de andere deelnemers en coaches helpen. Daarom heb ik me aangemeld. 

Wat heb je daardoor kunnen toevoegen aan het project wat de andere coaches misschien niet kunnen toevoegen?

Ik woon hier nu twee jaar en heb veel zelf moeten doen. Wat ik in deze twee jaar heb gedaan kan ook andere nieuwkomers helpen. Die ervaring kan ik toevoegen aan het project. Tegelijkertijd kan ik ook mijn perspectief als persoon uit het buitenland met een andere cultuur delen met de rest van de coaches. De andere coaches zijn hier geboren en opgegroeid en weten nog niet heel veel over de andere culturen. Ik zie mijzelf als tussenpersoon tussen de deelnemers en de coaches.

Zijn er ook dingen die jij hebt kunnen leren in je nieuwe rol als coach? 

Ik heb veel geleerd, het belangrijkste voor mij was mijn grenzen aangeven. In onze cultuur geven we altijd een compliment en zijn we niet direct, dat is helemaal anders dan hier. Dat was voor mij moeilijk. Hier kunnen de mensen gewoon zeggen wat ze willen en kunnen ze ook nee zeggen, maar ik kon dat niet doen. Mijn cultuur is daarin anders. Ik heb hier geleerd dat dit goed is om te doen en dat dit ook goed voor mij en voor de andere persoon is.

Leuk om te horen hoe je het hebt ervaren! Zou je deelnemers van dit jaar aanraden om volgend jaar coach te worden, en zo ja wat zou je ze willen meegeven?

Ja, tuurlijk zou ik dat aanraden, want het is echt een andere ervaring en het is echt bijzonder. In het begin merkte ik dat alle deelnemers als eerst de taal willen leren, en denken dat dit een paar jaar duurt. Wat ik vanuit mijn eigen perspectief denk is dat het niet een paar jaar hoeft te duren voordat je Nederlands kan spreken, maar dat de angst je tegenhoudt. Veel mensen zijn bang om Nederlands te spreken en dat is het echte probleem. Ik ken mensen die hebben geen cursus gedaan, maar ze spreken gewoon Nederlands en hebben hetzelfde niveau als ik, omdat ze niet bang zijn om iets te zeggen. Dit project is echt goed om coach te zijn, omdat je veel gaat praten met andere mensen en het je helpt om te integreren door het contact met de mensen.

Wil je ons als organisatie nog iets meegeven? 

Het was voor mij echt een bijzondere ervaring en het helpt me echt veel, ik weet zeker dat het ook andere deelnemers zou helpen als ze coach worden. Ik heb veel geleerd, van jou, maar ook van Ansomij en Jeremy [de studentcoördinatoren]. 

Heel erg bedankt voor je input en het delen van je verhaal!

Wil je meer weten over het project StudentLifeCoach Refugees? Neem contact op met de projectcoördinator Pjotr via pjotr@academievandestad.nl.