Yassir kwam bij Academie van de Stad terecht via een groep waarin bijbanen en stages werden gedeeld, precies op het moment dat hij klaar was met de corporate wereld en op zoek was naar werk waarmee hij zijn steentje kon bijdragen aan de maatschappij. Als Young Professional begeleidde hij, samen met mede-Young Professional Sieb en onder aansturing van projectcoördinator Emy, de taskforce van zes studenten die de campagne gingen bedenken en uitvoeren. Het doel van de campagne was helder: mbo-studenten kennis laten maken met het Utrechtse verenigingsleven, dat nu vooral op hbo’ers en wo’ers is gericht. “We betrapten onszelf er best vaak op dat we de mbo-student bij een vereniging wilden hebben, maar dat was niet per se het doel. We wilden vooral de mogelijkheden laten zien. Er heerst nou eenmaal een andere cultuur onder mbo-studenten, en het is niet erg als ze uiteindelijk niet bij een vereniging willen. Het gaat erom dat ze zelf de keuze mogen maken.“
Yassir en Sieb hielden zich bewust op de achtergrond: zij bewaakten de planning en voortgang en lieten de taskforce zelf bepalen hoe de campagne eruit moest zien. “Wij wilden dat de taskforce het meeste werk deed. Wij waren alleen de bediening, zíj waren de kok.” Die aanpak bleek echter lastiger dan gedacht; de taskforce wist aan de start van het project niet goed waar te beginnen. “Niemand wist wat hij moest gaan doen, maar juist daardoor kwamen er veel nieuwe ideeën en initiatieven“, aldus Yassir. Toen eenmaal was bepaald dat het een social media-campagne moest worden, kreeg het project gelukkig snel vorm. “Toen is het balletje gaan rollen en zijn we met heel veel mensen in gesprek gegaan. Ik denk dat we uiteindelijk veel mensen hebben overtuigd dat mbo’ers ook een plek verdienen in het verenigingsleven.” Voor Yassir zelf was deze rol op de achtergrond nieuw en een leuke uitdaging: “Ik heb vooral geleerd hoe je efficiënt plant. Ik dacht dat ik dat al wist, maar dat viel vies tegen,” vertelt Yassir lachend. “Het project heeft me ook laten zien dat het niet erg is om van je planning af te wijken en iets om te gooien als het niet werkt.”
Dat het project iets losmaakte in de stad, kwam tijdens de feestelijke eindbijeenkomst duidelijk naar voren. Tijdens de eindbijeenkomst werden de resultaten van het project gepresenteerd aan de opdrachtgevers, onderwijsinstellingen, studentenverenigingen en andere betrokkenen. Yassir: “Partijen die eerder los van elkaar met hetzelfde vraagstuk bezig waren, kwamen die middag voor het eerst echt met elkaar in gesprek.” Toen een raadslid van de gemeente Utrecht tijdens de eindbijeenkomst vroeg wat hij voor het mbo kon doen, draaide Yassir de vraag om: “Wat denk jij zelf te kunnen doen voor het mbo? Toen ontstond er echt een gesprek in de zaal: verschillende partijen stonden op om te kijken wat ze actief bij konden dragen. Studentenverenigingen vroegen zelfs of ze de campagneposters mochten overnemen om zelf mbo-studenten actief te gaan werven. Dat was de meest waarneembare verandering die ik zag.”
Voor Yassir maakte de begeleiding vanuit Academie van de Stad het verschil tussen een goed idee hebben en dat idee ook daadwerkelijk laten landen bij de opdrachtgevers. “Projectcoördinator Emy leerde ons niet alleen hoe je een goed idee bedenkt, maar ook hoe je dat idee op de juiste manier overbrengt op je opdrachtgever.” Daarnaast stelde hij de balans tussen vrijheid en verantwoordelijkheid in dit project zeer op prijs. “De projectcoördinator laat je echt je gang gaan, maar ze laat je ook niet op je bek gaan. Ze wist precies wanneer ze aan de touwtjes moest trekken, en wanneer ze moest vragen: wat denken jullie er zelf van?” Dat voelde volgens Yassir ook als een verantwoordelijkheid: “We kregen echt veel vertrouwen, daar wil je zuinig op zijn.“
Het project liet Yassir ook zien wat voor werk hij zelf wil blijven doen. Toen hij tijdens dit project voor het eerst maatschappelijk werk deed, was dat voor hem een keerpunt. “Dit is echt iets wat me elke dag energie geeft.” Na jaren in het bedrijfsleven kiest hij er nu bewust voor om niet terug te gaan naar zijn oude werkgever en zoekt hij naar werk met meer maatschappelijke impact. “Ik denk dat je tegenwoordig een keuze moet maken tussen wat je zelf wil en wat nodig is. In mijn geval staan die dingen gelukkig niet tegenover elkaar.“
