“Na mijn eindexamen in coronatijd besloot ik een tussenjaar buiten op het land te werken,” vertelt Thijs (23). “Daarna begon ik met frisse energie aan mijn studie Social Work aan de Hogeschool van Amsterdam en ging ik op zoek naar een stage waarin ik écht iets kon betekenen.” DigiCoach bood hem die kans: mensen helpen én zijn leiderschapskwaliteiten ontwikkelen. “Het idee dat ik als student zelf een team mocht begeleiden, sprak me enorm aan.”
Binnen DigiCoach geven tweedejaars studenten – de zogenoemde digicoaches – wekelijks les aan bewoners die digitaal vaardiger willen worden. Thijs begeleidde het afgelopen jaar deze groep digicoaches, samen met medecoördinator Cloë. Zij waren verantwoordelijk voor de intervisies, de lesvoorbereiding en het contact met de buurthuizen. “Het was mooi om te zien hoe de digicoaches hun eigen stijl vonden en hoe we samen echt iets konden opbouwen.”
“In het begin vond ik het best spannend om leeftijdsgenoten te begeleiden,” vervolgt Thijs. “Maar gaandeweg groeide ik in mijn rol. En eerlijk gezegd vond ik mezelf uiteindelijk echt een goede begeleider.” Hij leerde in korte tijd presenteren, feedback geven en gesprekken voeren met opdrachtgevers, allemaal vaardigheden waarin hij groeide.
Een van zijn mooiste herinneringen is de ontwikkeling van twee studenten die verlegen aan de stage begonnen. “Ze vonden presenteren spannend, maar bij de eindbijeenkomst van het project stonden ze heel zelfverzekerd voor de groep. Dat vond ik prachtig om te zien,” vertelt Thijs. Die eindbijeenkomst was sowieso een hoogtepunt. “Je kijkt dan even van een afstand naar alles wat je samen hebt bereikt – de deelnemers met hun diploma’s, de digicoaches die zijn gegroeid – dat was echt bijzonder.”
Wat Thijs vooral bijbleef, is hoe moeilijk het voor sommige deelnemers was om digitaal mee te komen. “Als je dan ziet dat iemand na een paar lessen weer contact heeft met familie in het buitenland, omdat diegene FaceTime heeft leren gebruiken, dan weet je meteen waar je het voor doet. Het laat zien hoe dit project het sociale netwerk van deelnemers vergroot en hen weer dichter bij de samenleving brengt.” De sociale kant van het project bleek minstens zo waardevol als de inhoud. “Voor veel deelnemers werden de lessen een vast moment in de week, niet alleen om te leren maar ook om elkaar te ontmoeten. Tijdens een Kahoot-quiz aan het eind van een les barstte het lokaal van het gelach. Dan voel je dat zo’n project echt iets doet met de buurt.”
Terugkijkend weet Thijs één ding zeker: hij zou de stage zo weer doen. “Je leert hier coördineren, communiceren en leidinggeven. We kregen veel vrijheid, maar konden altijd terugvallen op begeleiding van de projectcoördinator van Academie van de Stad. Juist die combinatie maakte dat ik echt kon groeien.” En minstens zo belangrijk: “Je maakt ook nog eens échte impact in de stad. Deze stage heeft me het vertrouwen gegeven dat ik iets kan bijdragen.”
